ممکن است نام دستگاه‌های سی پپ CPAP و APAP را شنیده باشید ، اما دستگاه‌های فشار مثبت راه هوایی دوسطحی بای پپ (BPAP) نیز وجود دارند. “BiPAP” یک نام تجاری است، در حالی که BPAP نوع دستگاه است. در این مقاله، نگاهی دقیق‌تر به این خواهیم داشت که دستگاه‌های بای پپ BPAP چیست، چگونه کار می‌کنند و در صورت استفاده از آن‌ها چه انتظاراتی باید داشت.

طرز کار دستگاه بای پپ BiPAP چیست؟

نحوه کار دستگاه بای پپ BiPAP چیست ؟

نحوه کار دستگاه بای پپ به صورت درمان غیر تهاجمی (NIV) است که برای تسهیل تنفس استفاده میشود. دستگاه‌های بای پپ بای پپ BiPAP را می‌توان در بیمارستان‌ها استفاده کرد و همچنین برای افرادی که به آن‌ها در خانه نیاز دارند در دسترس است. دستگاه های خانگی BiPAP جمع و جور هستند – به اندازه یک توستر. این دستگاه دارای لوله ای است که به ماسکی متصل میشود که روی بینی و دهان شما قرار میگیرد. مانند سایر ونتیلاتورها، دستگاه های بای پپ BiPAP از فشار برای فشار دادن هوا به ریه های شما استفاده میکنند. بسته به تنظیمات، ریه ها را باز میکند، سطح اکسیژن خون را بهبود میبخشد و دی اکسید کربن را کاهش میدهد.

 طرز کار دستگاه بای پپ BiPAP دو سطحی چیست؟

به این ماشین‌ها «دو سطح» می‌گویند زیرا دارای دو تنظیم فشار هوا هستند. اول وقتی تنفس میکنید، دستگاه های  بای پپ BiPAP فشار هوای بیشتری را وارد میکنند. این فشار راه هوایی مثبت دمی (IPAP) نیز شناخته میشود. دوم وقتی نفس را بیرون می دهید، دستگاه فشار هوا را کاهش می دهد. این فشار راه هوایی مثبت بازدمی (EPAP) نامیده میشود.

برخی از دستگاه های BPAP دارای یک تایمر هستند که میتواند برای حفظ تعداد معینی تنفس در دقیقه برنامه ریزی شود.

موارد کاربرد دستگاه بای پپ چیست؟

موارد کاربرد دستگاه بای پپ برای درمان اختلال انسداد مزمن ریه (COPD)، سندرم هیپوونتیلاسیون چاقی (OHS)، آپنه انسدادی خواب، آپنه خواب مرکزی ، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) است. دستگاه‌های BiPAP را می‌توان در خانه برای درمان بیماری‌هایی که تنفس کشیدن را دشوار می‌کنند، استفاده کرد.

دستگاه های بای پپ BiPAP ممکن است در بیمارستان ها برای درمان اورژانس های تنفسی استفاده شوند. از آنجا که آنها غیر تهاجمی هستند، اغلب یک درمان ارجح به لوله گذاری هستند. پزشکان تمایل دارند از آنها در مواردی استفاده کنند که به اندازه کافی شدید نیستند که نیاز به لوله گذاری داشته باشند. به عنوان مثال، یک دستگاه بای پپ BiPAP ممکن است برای درمان نارسایی تنفسی ناشی از تشدید COPD، ادم ریوی ، یا ذات‌الریه استفاده شود.

طرز کار دستگاه بای پپ BiPAP در برابر cpap چیست؟

طرز کار دستگاه بای پپ اشتراکات زیادی با  cpap دارد. آنها هر دو فشار هوای مثبت (PAP) را از طریق یک دستگاه رومیزی متصل به یک لوله و یک ماسک تحویل میدهند. آنها گاهی اوقات میتوانند برای درمان شرایط مشابه استفاده شوند و عوارض جانبی مشابهی دارند.

تفاوت اصلی بین دستگاه BiPAP و CPAP در نحوه تحویل فشار هوا است. نحوه کار دستگاه بای پپ BiPAP بدین صورت است که دو سطح فشار هوا را ارائه میدهند. ولی نحوه کار دستگاه سی پپ CPAP اینگونه است که یک سطح مداوم از فشار هوا را ارائه می‌کنند.

طرز کار دستگاه بای پپ

اگر از شما خواسته شود که از دستگاه بای پپ BiPAP استفاده کنید، یک متخصص تنفس معمولاً دستگاه را برای شما تنظیم میکند. دستگاه باید کالیبره شود و تنظیمات مطابق با درمان تجویز شده شما تنظیم شود. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی به شما کمک می‌کند تا بفهمید هنگام استفاده از دستگاه بای پپ BiPAP در خانه چه انتظاراتی دارید و چگونه از آن به روش صحیح استفاده کنید.

بسته به شرایطی که برای آن استفاده میشود، ممکن است از شما خواسته شود که همیشه، برخی اوقات یا فقط زمانی که میخوابید از آن استفاده کنید. پیروی از این دستورالعمل ها و استفاده از آن همانطور که پزشک یا ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی به شما دستور داده است، مهم است. قطعات دستگاه بای پپ BiPAP شامل یک واحد رومیزی با موتور، لوله و ماسک میباشد. شما باید با تمام قطعات، نحوه قرار گرفتن آنها در کنار هم و نحوه کار آنها آشنا باشید. این دستگاه با دستورالعمل‌های واضحی در مورد هر چند وقت یک‌بار تمیز کردن ماسک و لوله ارائه می‌شود.

نتیجه طرز کار دستگاه بای پپ

دستگاه بای پپ BiPAP نوعی ونتیلاتور است که برای درمان بیماری های مزمنی که بر تنفس شما تأثیر میگذارد استفاده میشود. طرز کار دستگاه بای پپ شبیه به طرز کار دستگاه سی پپ CPAP است، اما بر خلاف دستگاه سی پپ CPAP، که فشار هوا را به طور مداوم ارائه میکند، دستگاه بای پپ BiPAP دو سطح فشار هوا را ارائه میدهد. دستگاه‌های بای پپ BiPAP معمولاً برای افرادی توصیه می‌شود که انواع خاصی از آپنه خواب، و همچنین COPD، سندرم چاقی-هیپوونتیلاسیون، و بیماری‌های عصبی که بر تنفس تأثیر می‌گذارند، مانند ALS دارند.

نحوه کار با دستگاه بای پپ BiPAP چگونه است؟

دستگاه BiPAP زمانی استفاده می‌شود که شما می‌توانید به تنهایی نفس بکشید، اما همچنان برای حفظ سطح اکسیژن سالم در بدن به کمک نیاز دارید تا هوا را به داخل ریه‌های خود فشار دهید. BiPAP را می توان در محیط های پزشکی (مانند بیمارستان ها) و در خانه استفاده کرد.

چند تنظیم هوای تحت فشار وجود دارد که ارائه دهنده شما می تواند برای دستگاه BiPAP شما تجویز کند. این تنظیمات دقیقاً مانند الگوی تنفس شما جایگزین می شوند:

  • فشار راه هوایی مثبت دمی (IPAP): این فشاری است که دستگاه هنگام دم ایجاد میکند. هنگامی که استنشاق می کنید، BiPAP هنگام نفس کشیدن از تنفس شما پشتیبانی می کند.
  • فشار مثبت راه هوایی بازدمی (EPAP): این فشاری است که دستگاه هنگام بازدم ایجاد می کند. BiPAP فشار کمتری را ارائه میدهد که به شما امکان میدهد راحت نفس بکشید.

همچنین چند تنظیمات مهم BiPAP وجود دارد:

  • Bilevel ST: این تنظیم برای تحویل زمان‌بندی شده تنفس است، اگر دستگاه مکث تنفس شما را تشخیص دهد (که اغلب در صورت داشتن CSA اتفاق می‌افتد).
  • تهویه خودکار یا تطبیقی ​​سروو (ASV): این تنظیمات پیشرفته زمان، طول و حجم تنفس‌هایی را که دستگاه ارائه می‌کند، تغییر می‌دهد.

هنگامی که از درمان BiPAP استفاده میشود

BiPAP با تعداد تنفس پشتیبان نوعی حمایت تنفسی است که برای درمان CSA استفاده می‌شود – وضعیتی که زمانی اتفاق می‌افتد که مغز سیگنال‌هایی را به ماهیچه‌هایی که تنفس را کنترل می‌کنند ارسال نمی‌کند. نتیجه شکاف طولانی در تنفس است.

علت CSA همیشه مشخص نیست، اما گاهی اوقات در افرادی دیده میشود که:

  • تنفس اختلال خواب مرتبط با  مصرف مواد مخدر
  • نارسایی احتقانی قلب (CHF)
  • سابقه سکته مغزی

        اگر به تازگی با یک دستگاه BiPAP شروع کرده اید، ممکن است بخواهید در طول روز و زمانی که در حال استراحت هستید از آن استفاده کنید تا بتوانید به احساس، ظاهر و صداهای آن عادت کنید. اگر زمانی که بیدار هستید بتوانید با آن راحت تر باشید، می تواند به شما کمک کند تا با آن بخوابید. دویدن آن در حین چرت زدن نیز میتواند کمک کننده باشد، حتی اگر فقط برای یک ساعت باشد.

        خلاصه نحوه کار دستگاه بای پپ

        اگر برای نفس کشیدن به تنهایی مشکل دارید، به خصوص در هنگام خواب، دستگاه های BiPAP میتوانند به شما کمک کنند. BiPAP میتواند جایگزینی برای CPAP برای افراد مبتلا به شرایطی مانند OSA و CSA باشد که یا از آن سود نمی برند یا نمی خواهند از دستگاه تنفس مصنوعی استفاده کنند.

        تنظیمات دستگاه بای پپ

        تنظیمات دستگاه بای پپ BIPAP بستگی به شرایط بیمار و تجویز پزشک دارد، اما به‌طور کلی شامل پارامترهای اصلی مدتنفسی، فشار، فرکامس تنفس، زمان دم، حساسیت . رطوبت ساز است.

        ۱. حالت‌های دستگاه (Mode)

        • S (Spontaneous): دستگاه فقط زمانی که بیمار نفس می‌کشد، فشار را اعمال می‌کند.

        • T (Timed): دستگاه با فرکانس مشخصی فشار را اعمال می‌کند (حتی اگر بیمار نفس نکشد).

        • S/T (Spontaneous/Timed): ترکیبی از دو حالت فوق؛ اگر بیمار خودش نفس نکشد، دستگاه به‌صورت خودکار فشار را اعمال می‌کند.

        ۲. فشارهای تنظیمی

        • IPAP (Inspiratory Positive Airway Pressure): فشار در هنگام دم (معمولاً بین ۸ تا ۲۵ cmH₂O).

        • EPAP (Expiratory Positive Airway Pressure): فشار در هنگام بازدم (معمولاً بین ۴ تا ۱۲ cmH₂O).

        • اختلاف فشار (Pressure Support – PS): تفاوت بین IPAP و EPAP (معمولاً حداقل ۴ cmH₂O).

        ۳. فرکانس تنفس (Rate)

        • در حالت T یا S/T، تعداد دم‌های تحریکی در دقیقه (معمولاً ۱۲ تا ۲۰ بار در دقیقه).

        ۴. زمان دم (Inspiratory Time – Ti)

        • مدت زمانی که دستگاه فشار دم (IPAP) را حفظ می‌کند (معمولاً ۰٫۸ تا ۱٫۲ ثانیه).

        ۵. حساسیت (Trigger Sensitivity)

        • حساسیت دستگاه به شروع دم بیمار (معمولاً روی Low یا Medium تنظیم می‌شود).

        ۶. رطوبت و گرمایش (Humidification)

        • در صورت نیاز، رطوبت‌دهنده (هیومیدفایر) برای جلوگیری از خشکی مجاری تنفسی اضافه می‌شود.

        ۷. سایر تنظیمات

        • Ramp Time: افزایش تدریجی فشار برای راحتی بیمار.

        • Alarms: هشدارهای فشار، نشتی یا قطعی برق.

        مثال تنظیمات رایج:

        • برای آپنه خواب:

          • IPAP: 10 cmH₂O

          • EPAP: 6 cmH₂O

          • Mode: S/T

          • Rate: 12 breaths/min

        • برای نارسایی تنفسی (COPD):

          • IPAP: 14 cmH₂O

          • EPAP: 8 cmH₂O

          • Mode: S/T

          • Rate: 15 breaths/min

        ⚠ توجه: تنظیمات دقیق باید توسط پزشک یا متخصص تنفسی انجام شود. تنظیم نادرست ممکن است باعث ناراحتی بیمار یا کاهش اثربخشی درمان شود.

        اگر نیاز به تنظیمات خاصی دارید، لطفاً شرایط بیمار را ذکر کنید تا راهنمایی دقیق‌تری ارائه شود.

        آموزش تنظیمات دستگاه بای پپ تنفسی

        تنظیمات دستگاه بای پپ BIPAP (بی‌پپ) باید توسط پزشک یا تکنسین مجرب انجام شود، اما درک اصول اولیه آن برای کاربران مفید است. در اینجا مراحل کلی و آموزش تنظیمات دستگاه بای پپ BIPAP را توضیح می‌دهیم:

        ۱. آشنایی با پارامترهای اصلی بای پپ BIPAP

        پارامترهای کلیدی که در تنظیم دستگاه بای پپ BIPAP استفاده می‌شوند:

        الف) حالت‌های دستگاه (Mode)

        • S (Spontaneous): دستگاه فقط هنگامی که بیمار نفس می‌کشد، فشار را اعمال می‌کند.

        • T (Timed): دستگاه با یک نرخ تنفسی ثابت (حتی بدون تلاش بیمار) فشار را اعمال می‌کند.

        • S/T (Spontaneous/Timed): ترکیبی از دو حالت؛ اگر بیمار در مدت زمان مشخصی نفس نکشد، دستگاه به‌صورت خودکار فشار را اعمال می‌کند.

        ب) فشارهای تنظیمی

        • IPAP (فشار دم): فشار هوای ورودی در هنگام دم (معمولاً ۸–۲۵ cmH₂O).

        • EPAP (فشار بازدم): فشار هوای باقیمانده در مجاری تنفسی هنگام بازدم (معمولاً ۴–۱۲ cmH₂O).

        • Pressure Support (PS): اختلاف بین IPAP و EPAP (معمولاً حداقل ۴ cmH₂O).

        پ) فرکانس تنفس (Rate)

        • تعداد تنفس‌های تحریک‌شده در دقیقه (معمولاً ۱۰–۲۰ بار در دقیقه).

        ت) زمان دم (Inspiratory Time – Ti)

        • مدت زمان اعمال فشار IPAP (معمولاً ۰٫۸–۱٫۵ ثانیه).

        ث) حساسیت (Trigger Sensitivity)

        • تنظیم حساسیت دستگاه به شروع دم بیمار (معمولاً Low/Medium/High).

        ج) رطوبت‌دهی (Humidification)

        • استفاده از هیومیدفایر برای جلوگیری از خشکی مجاری تنفسی.

        ۲. مراحل تنظیم دستگاه بای پپ BIPAP

        الف) روشن کردن دستگاه و انتخاب حالت (Mode)

        ۱. دستگاه را روشن کنید.
        ۲. حالت مناسب (S، T یا S/T) را انتخاب کنید.

        ب) تنظیم فشارها (IPAP و EPAP)

        ۱. EPAP را روی مقدار پایه (مثلاً ۴–۶ cmH₂O) تنظیم کنید.
        ۲. IPAP را با اختلاف حداقل ۴ cmH₂O نسبت به EPAP تنظیم کنید (مثلاً EPAP=5 → IPAP=9).
        ۳. در صورت نیاز پزشک، فشارها را به‌تدریج افزایش دهید.

        پ) تنظیم فرکانس تنفس (Rate)

        • در حالت T یا S/T، تعداد تنفس مورد نیاز را تنظیم کنید (مثلاً ۱۲–۱۵ بار در دقیقه).

        ت) تنظیم زمان دم (Ti)

        • معمولاً ۱ ثانیه مناسب است، اما در بیماران COPD ممکن است به ۱٫۵ ثانیه افزایش یابد.

        ث) تنظیم حساسیت (Trigger)

        • اگر بیمار ضعیف است، حساسیت را روی High بگذارید تا دستگاه راحت‌تر تحریک شود.

        ج) فعال‌کردن رطوبت‌دهی (در صورت نیاز)

        • مخزن آب را پر کنید و سطح رطوبت را تنظیم نمایید.

        چ) تنظیم Ramp (برای راحتی بیمار)

        • اگر بیمار در شروع درمان احساس ناراحتی کند، می‌توان Ramp Time را روی ۵–۲۰ دقیقه تنظیم کرد تا فشار به‌تدریج افزایش یابد.

        ۳. تنظیمات معمول برای بیماری‌های مختلف

        بیماری حالت (Mode) IPAP EPAP Rate توضیحات
        آپنه خواب S/T ۱۰–۱۲ ۵–۶ ۱۲–۱۵ فشار پایین‌تر، بیشتر برای خواب
        COPD S/T ۱۴–۱۸ ۶–۸ ۱۲–۱۶ زمان دم بیشتر (۱٫۲–۱٫۵ ثانیه)
        نارسایی تنفسی S/T ۱۵–۲۵ ۸–۱۰ ۱۵–۲۰ فشار بالاتر برای حمایت بهتر

        ۴. نکات مهم

        ✅ همیشه تنظیمات را تحت نظر پزشک انجام دهید.
        ✅ از ماسک مناسب استفاده کنید تا نشتی هوا نداشته باشید.
        ✅ دستگاه را روزانه تمیز کنید تا از عفونت جلوگیری شود.
        ✅ اگر بیمار احساس تنگی نفس یا ناراحتی کرد، تنظیمات را بررسی کنید.

        ۵. عیب‌یابی مشکلات رایج

        • مشکل: بیمار احساس خفگی می‌کند.
          راه‌حل: EPAP را کمی افزایش دهید.

        • مشکل: دستگاه به‌درستی تحریک نمی‌شود.
          راه‌حل: حساسیت (Trigger) را افزایش دهید.

        • مشکل: خشکی دهان و بینی.
          راه‌حل: از هیومیدفایر استفاده کنید.

        اگر نیاز به تنظیمات خاصی دارید، لطفاً نوع بیماری و دستور پزشک را ذکر کنید تا راهنمایی دقیق‌تری ارائه شود. 😊

        تنظیمات فشار دستگاه بای پپ

        تنظیمات فشار دستگاه بای پپ BIPAP یکی از مهم‌ترین بخش‌های استفاده از این دستگاه است. تنظیم صحیح فشارها (IPAP و EPAP) تأثیر مستقیمی بر راحتی بیمار و اثربخشی درمان دارد. در ادامه، نحوه تنظیم فشار دستگاه بای پپ BIPAP را به‌صورت گام‌به‌گام توضیح می‌دهم:

        ۱. پارامترهای اصلی فشار در بای پپ BIPAP

        • EPAP (فشار بازدمی – Expiratory Positive Airway Pressure):

          • فشار پایه دستگاه هنگام بازدم بیمار.

          • معمولاً بین ۴ تا ۱۲ cmH₂O تنظیم می‌شود.

          • وظیفه: جلوگیری از کلاپس مجاری تنفسی (مهم در آپنه انسدادی خواب).

        • IPAP (فشار دم – Inspiratory Positive Airway Pressure):

          • فشار دستگاه هنگام دم بیمار.

          • معمولاً بین ۸ تا ۲۵ cmH₂O تنظیم می‌شود.

          • وظیفه: کمک به تنفس عمیق‌تر و بهبود تبادل گازی.

        • Pressure Support (PS):

          • اختلاف بین IPAP و EPAP (یعنی PS = IPAP – EPAP).

          • معمولاً حداقل ۴ cmH₂O باشد تا تنفس بیمار را تسهیل کند.

        ۲. مراحل تنظیم فشار بای پپ BIPAP

        الف) تنظیم EPAP (فشار بازدمی)

        ۱. مقدار اولیه EPAP معمولاً ۴–۶ cmH₂O است.
        ۲. در بیماران مبتلا به آپنه انسدادی خواب، EPAP را می‌توان تا ۸–۱۰ cmH₂O افزایش داد تا از بسته شدن راه هوایی جلوگیری کند.
        ۳. در بیماران COPD، EPAP معمولاً روی ۵–۸ cmH₂O تنظیم می‌شود تا از بازدم طبیعی جلوگیری نکند.

        ب) تنظیم IPAP (فشار دم)

        ۱. IPAP باید حداقل ۴ cmH₂O بیشتر از EPAP باشد (مثلاً اگر EPAP=5، IPAP=9).
        ۲. در بیماران با نارسایی تنفسی (مثل COPD یا بیماری‌های عصبی-عضلانی)، IPAP معمولاً بین ۱۲–۲۰ cmH₂O تنظیم می‌شود.
        ۳. در موارد شدید (مثل ARDS)، IPAP ممکن است تا ۲۵ cmH₂O افزایش یابد (تحت نظر پزشک).

        پ) تنظیم Pressure Support (PS)

        • PS کمتر از ۴ cmH₂O ممکن است برای بیمار کافی نباشد.

        • PS بین ۶–۱۰ cmH₂O برای بیماران با نیاز بالاتر به حمایت تنفسی مناسب است.

        ۳. تنظیمات فشار بر اساس بیماری‌های شایع

        بیماری EPAP (cmH₂O) IPAP (cmH₂O) PS (cmH₂O) توضیحات
        آپنه خواب خفیف ۴–۶ ۸–۱۰ ۴–۶ فشار پایین، معمولاً در حالت S
        آپنه خواب شدید ۶–۱۰ ۱۰–۱۴ ۴–۸ EPAP بالاتر برای جلوگیری از انسداد
        COPD ۵–۸ ۱۲–۱۶ ۷–۱۰ EPAP خیلی بالا نباشد (مشکل بازدم)
        نارسایی تنفسی حاد ۸–۱۰ ۱۵–۲۵ ۷–۱۵ نیاز به نظارت دقیق

        ۴. نکات کلیدی در تنظیم فشار

        ✅ شروع با فشارهای پایین: بهتر است فشارها را از مقادیر پایین شروع کنید و به‌تدریج افزایش دهید تا بیمار适应 کند.
        ✅ استفاده از قابلیت Ramp: اگر بیمار در ابتدا احساس ناراحتی کرد، از حالت Ramp استفاده کنید (فشار به‌تدریج افزایش یابد).
        ✅ بررسی علائم بیمار:

        • اگر بیمار احساس تنگی نفس دارد، ممکن است نیاز به افزایش IPAP باشد.

        • اگر بیمار در بازدم مشکل دارد، EPAP را کاهش دهید.
          ✅ پایش اکسیژن خون (SpO₂): در صورت امکان، سطح اکسیژن بیمار را با پالس اکسیمتر چک کنید.

        5. مثال عملی تنظیم فشار

        شرح حال: بیمار مبتلا به COPD با تنفس ضعیف.

        • EPAP: 6 cmH₂O

        • IPAP: 14 cmH₂O

        • PS: 8 cmH₂O (یعنی ۱۴–۶=۸)

        • حالت دستگاه: S/T

        • Rate: ۱۲ تنفس در دقیقه

        توجه مهم:

        • تنظیمات فشار باید حتماً توسط پزشک یا متخصص تنفسی انجام شود.

        • تنظیم نادرست فشار می‌تواند باعث کاهش اثربخشی درمان یا آسیب به بیمار شود.

        اگر اطلاعات بیشتری از وضعیت بیمار دارید (مثل تشخیص پزشکی یا دستورات تجویزی)، می‌توانم راهنمایی دقیق‌تری ارائه دهم. 😊

        تنظیمات مرطوب کننده دستگاه بای پپ

        تنظیمات مرطوب‌کننده (هیومیدفایر) دستگاه بای پپ BIPAP نقش مهمی در جلوگیری از خشکی مجاری تنفسی، کاهش تحریک گلو و بینی و افزایش راحتی بیمار دارد. در اینجا راهنمای کامل تنظیمات مرطوب‌کننده دستگاه بای پپ BIPAP را ارائه می‌دهم:

        ۱. انواع مرطوب‌کننده در دستگاه‌های بای پپ BIPAP

        • هیومیدفایر غیرقابل تنظیم (Passover):

          • رطوبت به صورت غیرفعال از روی آب عبور می‌کند.

          • نیاز به تنظیم دما ندارد اما رطوبت کمتری ایجاد می‌کند.

        • هیومیدفایر قابل تنظیم (Heated Humidifier):

          • دارای المنت گرمایشی برای کنترل دقیق رطوبت و دما.

          • برای بیمارانی که نیاز به رطوبت بالا دارند ضروری است.

        ۲. مراحل تنظیم مرطوب‌کننده دستگاه بای پپ BIPAP

        الف) نصب صحیح مخزن آب

        1. مخزن را از دستگاه خارج کنید.

        2. تا خط نشانگر (Max Fill) با آب مقطر پر کنید (هرگز از آب لوله‌کشی استفاده نکنید).

        3. مخزن را به دقت در جای خود قرار دهید تا نشتی نداشته باشد.

        ب) تنظیم سطح رطوبت (در هیومیدفایر قابل تنظیم)

        • معمولاً سطح رطوبت بین ۱ تا ۵ یا Low تا High قابل تنظیم است:

          • سطح ۱-۲ (Low): برای محیط‌های مرطوب یا بیماران با حساسیت کم.

          • سطح ۳ (Medium): تنظیم استاندارد برای بیشتر بیماران.

          • سطح ۴-۵ (High): برای بیماران با خشکی شدید گلو یا در هوای سرد/خشک.

        پ) تنظیم دمای هوا (در صورت وجود)

        • دمای ایده‌آل: بین ۲۷-۳۰°C (برای جلوگیری از میعان یا سوختگی).

        • در صورت مشاهده قطره آب در لوله (کاندنسیشن):

          • دما را کمی کاهش دهید.

          • از لوله‌های عایق‌دار استفاده کنید.

        ۳. نکات کلیدی برای استفاده بهینه

        همیشه از آب مقطر استفاده کنید:

        • جلوگیری از تجمع مواد معدنی و باکتری.

        تعویض روزانه آب:

        • از رشد باکتری و قارچ جلوگیری می‌کند.

        تمیز کردن هفتگی مخزن:

        • با آب ولرم و صابون ملایم شسته و کاملاً خشک کنید.

        بررسی نشتی آب:

        • قبل از استفاده مطمئن شوید مخزن کاملاً بسته شده است.

        4. تنظیمات پیشنهادی بر اساس شرایط

        • هوای خشک (زمستان):

          • سطح رطوبت: ۴-۵

          • دما: ۳۰°C

        • هوای مرطوب (تابستان):

          • سطح رطوبت: ۲-۳

          • دما: ۲۷°C

        • بیماران حساس (مثل پس از جراحی بینی):

          • سطح رطوبت: ۵

          • استفاده از لوله عایق برای جلوگیری از میعان.

        5. هشدارهای مهم

        ⚠ از آب داغ یا بخار مستقیم استفاده نکنید (خطر سوختگی).
        ⚠ در صورت مشاهده رسوب سفید در مخزن، آن را با سرکه رقیق تمیز کنید.
        ⚠ اگر دستگاه هیومیدفایر ندارد، می‌توان از مرطوب‌کننده‌های اتاق کمک گرفت.

        با رعایت این تنظیمات، بیمار راحت‌تر خواهد توانست از دستگاه بای پپ BIPAP استفاده کند. در صورت نیاز به راهنمایی بیشتر، لطفاً مدل دستگاه و شرایط بیمار را ذکر کنید. 😊

        تنظیمات مد های دستگاه بای پپ

        تنظیمات مدهای دستگاه بای پپ BIPAP بسته به نوع بیماری و نیاز بیمار متفاوت است. در اینجا به‌صورت کامل و کاربردی، تنظیمات مدهای مختلف دستگاه بای پپ BIPAP را توضیح می‌دهم:

        ۱. مدهای اصلی دستگاه بای پپ BIPAP

        دستگاه‌های بای پپ BIPAP معمولاً دارای سه حالت (Mode) اصلی هستند:

        الف) مد S (Spontaneous – خودبه‌خودی)

        • چگونگی عملکرد:

          • دستگاه فقط زمانی که بیمار نفس می‌کشد (تلاش تنفسی دارد)، فشار را اعمال می‌کند.

          • مناسب بیمارانی که تنفس خودبه‌خودی دارند اما نیاز به حمایت فشار دارند.

        • تنظیمات کلیدی:

          • فقط IPAP و EPAP تنظیم می‌شوند.

          • مثال:

            • IPAP: 12 cmH₂O

            • EPAP: 6 cmH₂O

        • کاربرد:

          • آپنه خواب خفیف تا متوسط

          • بیماران با تنفس پایدار ولی نیازمند حمایت فشار

        ب) مد T (Timed – زمان‌بندی شده)

        • چگونگی عملکرد:

          • دستگاه با نرخ تنفسی ثابت (حتی اگر بیمار نفس نکشد) فشار را اعمال می‌کند.

          • مناسب بیمارانی که تلاش تنفسی ضعیف یا نامنظم دارند.

        • تنظیمات کلیدی:

          • IPAP، EPAP، Rate (تعداد تنفس در دقیقه)، Ti (زمان دم)

          • مثال:

            • IPAP: 15 cmH₂O

            • EPAP: 8 cmH₂O

            • Rate: 12 تنفس در دقیقه

            • Ti: 1.2 ثانیه

        • کاربرد:

          • بیماران با نارسایی تنفسی شدید

          • بیماری‌های عصبی-عضلانی (مثل ALS)

        پ) مد S/T (Spontaneous/Timed – ترکیبی)

        • چگونگی عملکرد:

          • اگر بیمار خودش نفس بکشد، دستگاه در مد S عمل می‌کند.

          • اگر بیمار در زمان مشخصی نفس نکشد، دستگاه به‌صورت خودکار فشار را اعمال می‌کند (مد T).

        • تنظیمات کلیدی:

          • IPAP، EPAP، Rate (Backup Rate)، Ti

          • مثال:

            • IPAP: 14 cmH₂O

            • EPAP: 7 cmH₂O

            • Rate: 10 تنفس در دقیقه (Backup)

            • Ti: 1 ثانیه

        • کاربرد:

          • بیماران COPD با تنفس نامنظم

          • آپنه خواب شدید همراه با وقفه تنفسی

        ۲. مدهای پیشرفته (در برخی دستگاه‌ها)

        الف) مد PC (Pressure Control – کنترل فشار)

        • ویژگی:

          • فشار ثابت در طول دم (حتی اگر بیمار تلاش تنفسی تغییر دهد).

          • مناسب برای بیماران با نیاز به تهویه دقیق.

        • تنظیمات:

          • فشار ثابت دم (مثلاً 15 cmH₂O)

          • زمان دم (Ti): 0.8-1.5 ثانیه

        ب) مد AVAPS (Average Volume Assured Pressure Support)

        • ویژگی:

          • دستگاه به‌صورت خودکار فشار را تنظیم می‌کند تا حجم جاری (Tidal Volume) ثابت بماند.

          • مناسب بیماران با نوسان در نیاز تنفسی.

        • تنظیمات:

          • محدوده IPAP (مثلاً 10-20 cmH₂O)

          • حجم جاری هدف (مثلاً 400-500 ml)

        ۳. تنظیمات مدها بر اساس بیماری‌های شایع

        بیماری مد پیشنهادی تنظیمات نمونه توضیحات
        آپنه خواب S یا S/T EPAP: 6, IPAP: 10, Rate: 12 (Backup) EPAP بالا برای جلوگیری از انسداد
        COPD S/T EPAP: 5, IPAP: 14, Rate: 14 فشار بازدمی (EPAP) پایین‌تر
        نارسایی تنفسی حاد PC یا AVAPS IPAP: 15-20, Ti: 1.2s نیاز به نظارت دقیق
        بیماری عصبی-عضلانی T EPAP: 6, IPAP: 16, Rate: 16 حمایت کامل از تنفس

        ۴. نکات کلیدی در انتخاب مد

        ✅ مد S: برای بیمارانی که تنفس خودبه‌خودی دارند اما نیاز به فشار اضافه هستند.
        ✅ مد T: برای بیماران با تنفس ضعیف یا نامنظم.
        ✅ مد S/T: بهترین گزینه برای بیشتر بیماران (ترکیب خودبه‌خودی و پشتیبان).
        ✅ مدهای پیشرفته (PC/AVAPS): در شرایط خاص و تحت نظر پزشک.

        ۵. عیب‌یابی مشکلات رایج

        • مشکل: دستگاه به تلاش تنفسی بیمار پاسخ نمی‌دهد.
          راه‌حل: حساسیت (Trigger Sensitivity) را افزایش دهید یا مد را به S/T تغییر دهید.

        • مشکل: بیمار احساس خفگی می‌کند.
          راه‌حل: EPAP را کاهش دهید (مثلاً از 8 به 6 cmH₂O).

        • مشکل: دستگاه فشار را تحویل نمی‌دهد.
          راه‌حل: بررسی کنید که مد روی T یا S/T باشد و Rate تنظیم شده باشد.

        ۶. مثال عملی

        بیمار: آقای ۶۵ ساله با COPD و تنفس نامنظم.

        • مد: S/T

        • EPAP: 5 cmH₂O

        • IPAP: 14 cmH₂O

        • Backup Rate: 12 تنفس در دقیقه

        • Ti: 1.2 ثانیه

        توجه: تنظیم مدها باید حتماً توسط پزشک یا متخصص انجام شود. تغییر خودسرانه ممکن است خطرناک باشد!

        اگر نوع بیماری یا دستور پزشک را ذکر کنید، می‌توانم تنظیمات دقیق‌تری پیشنهاد دهم. 😊

        تنظیمات ماسک دستگاه بای پپ

        تنظیمات ماسک دستگاه بای پپ BIPAP از اهمیت حیاتی برخوردار است، چرا کهتاثیر بر روی راحتی بیمار و اثربخشی درمان دارد. در اینجا به صورت جامع به تنظیمات ماسک بای پپ BIPAP میپردازیم:

        1. انتخاب نوع ماسک مناسب

        انواع اصلی ماسکهای بای پپ BIPAP:

        • ماسک بینی (Nasal Mask): پوشش دهنده بینی
          • مناسب برای بیماران با تنفس بینی
          • اندازه: XS(4-6), S(6-8), M(8-10), L(10-12)

        • ماسک بینی-دهانی (Full Face Mask): پوشش دهنده بینی و دهان
          • مناسب برای تنفس دهانی
          • اندازه: S, M, L

        • ماسک نازال (Nasal Pillows): قرارگیری در سوراخهای بینی
          • مناسب برای بیماران با تحمل کم

        2. تنظیمات فیت ماسک

        1. تنظیم تسمه ها:

        • تسمهها باید محکم اما بدون ایجاد فشار زیاد باشد

        • الگوی صحیح: دو تسمه بالایی در بالای گوش، دو تسمه پایینی در زیر گوش

        1. تنظیم زاویه ماسک:

        • ماسک باید به صورت موازی با صورت قرار گیرد

        • از چرخش 90 درجه اتصال لوله استفاده کنید

        3. تنظیم فشار هوا برای نشتی

        • فشار بهینه: نشتی باید کمتر از 24 لیتر در دقیقه باشد
        • تست نشتی: دست خود را دور ماسک بگیرید و نشتی را بررسی کنید

        4. تنظیمات راحتی

        • کوسن ماسک: انتخاب ضخامت مناسب (نازک/متوسط/ضخیم)

        • پدهای محافظ: برای جلوگیری از زخم پوست

        • گرمکن لوله: در صورت استفاده از رطوبتساز

        5. عیب یابی مشکلات رایج

        مشکل علت راهحل
        نشتی زیاد سایز نامناسب تعویض سایز یا نوع ماسک
        خشکی چشم نشتی به سمت چشم تنظیم مجدد ماسک
        زخم پوست فشار زیاد تسمه ها استفاده از پد محافظ
        احساس خفگی EPAP پایین افزایش 1-2 cmH2O

        6. نکات نگهداری

        • تمیز کردن روزانه با آب ولرم و صابون ملایم
        • تعویض ماسک هر 3-6 ماه
        • بررسی هفتگی تسمهها

        7. تنظیمات ویژه برای شرایط مختلف

        • برای بیماران با صورت استخوانی: استفاده از ماسک با کوسن ژلی

        • برای بیماران با تعریق زیاد: استفاده از تسمه های پارچه ای

        • برای بیماران با ریش: استفاده از ماسک بینی-دهانی با طراحی ویژه

        بهترین روش برای تنظیم ماسک:

        1. در حالت نشسته تنظیمات را انجام دهید

        2. دستگاه را روشن کنید تا فشار کاری ایجاد شود

        3. ماسک را روی صورت قرار دهید

        4. تسمه ها را به ترتیب از بالا به پایین تنظیم کنید

        5. با دست خود ماسک را به صورت فشار دهید تا وضعیت ایده آل را پیدا کنید

        6. تسمه ها را در همان حالت محکم کنید

        توصیه: همیشه قبل از خواب تنظیمات ماسک را بررسی کنید و در هفته اول استفاده، روزانه وضعیت پوست صورت را کنترل نمایید.

        تنظیمات فرکانس تنفس در دستگاه بای پپ

        تنظیمات فرکانس تنفس (Respiratory Rate یا RR) در دستگاه بای پپ BIPAP یکی از پارامترهای حیاتی برای بیمارانی است که نیاز به حمایت تنفسی دارند. در اینجا به صورت جامع به تنظیمات فرکانس تنفس میپردازیم:

        1. مفاهیم پایه

        • فرکانس تنفس (RR): تعداد تنفس های تحریک شده توسط دستگاه در دقیقه
        • فرکانس پایه (Backup Rate): حداقل تعداد تنفس تضمین شده توسط دستگاه
        • فرکانس خودبخودی: تعداد تنفس های آغاز شده توسط بیمار

        2. تنظیمات استاندارد

        • محدوده معمول: 10-20 تنفس در دقیقه
        • مقدار پیشفرض: معمولاً 12-15 تنفس در دقیقه تنظیم میشود

        3. تنظیم بر اساس شرایط بیمار

        نوع بیمار فرکانس پیشنهادی (بار/دقیقه) توضیحات
        بیماران COPD 12-14 فرکانس پایین تر برای اجازه بازدم کامل
        نارسایی تنفسی حاد 14-18 حمایت بیشتر
        بیماریهای عصبی-عضلانی 15-20 جبران ضعف تنفسی
        آپنه خواب 10-12 (تنها به عنوان Backup) معمولاً در مد S استفاده میشود

        4. روش تنظیم دقیق

        1. به منوی تنظیمات دستگاه بروید

        2. بخش “Rate” یا “Backup Rate” را انتخاب کنید

        3. مقدار را با توجه به شرایط بیمار وارد کنید

        4. تغییرات را ذخیره نمایید

        5. نکات کلیدی

        • در مد S (Spontaneous): فرکانس فقط به عنوان Backup عمل میکند
        • در مد T (Timed): فرکانس تعیین کننده اصلی است
        • در مد S/T: فرکانس به عنوان حداقل تنفس عمل میکند

        6. تنظیمات پیشرفته

        • حساسیت تحریک (Trigger Sensitivity):

        • معمولاً روی 2-3 (میلی لیتر/ثانیه) تنظیم میشود

        • برای بیماران ضعیف: حساسیت بالاتر (1-2)

        • زمان دم (Ti):

        • معمولاً 1-1.5 ثانیه

        • در COPD: 1.2-1.5 ثانیه برای اجازه بازدم کامل

        7. مانیتورینگ و تنظیم دقیق

        • علائم نیاز به افزایش فرکانس:

        • افزایش تلاش تنفسی بیمار

        • کاهش اشباع اکسیژن

        • افزایش CO2 در آزمایش خون

        • علائم نیاز به کاهش فرکانس:

        • احساس تنگی نفس

        • عدم هماهنگی با دستگاه

        • هیپرونتیلاسیون

        8. مثالهای عملی

        1. بیمار COPD پایدار:

          • مد: S/T

          • فرکانس: 12 (Backup)

          • Ti: 1.3 ثانیه

        2. بیمار عصبی-عضلانی:

          • مد: T

          • فرکانس: 16

          • Ti: 1 ثانیه

        3. بیمار پس از جراحی:

          • مد: S/T

          • فرکانس: 14 (Backup)

          • Ti: 1.2 ثانیه

        9. عیب یابی

        • عدم تحریک کافی:

        • افزایش حساسیت Trigger

        • کاهش کمی فرکانس Backup

        • تحریک بیش از حد:

        • کاهش حساسیت Trigger

        • تنظیم فرکانس نزدیک به ریتم طبیعی بیمار

        توجه: این تنظیمات باید توسط پرسنل مجرب و با نظارت پزشک انجام شود. تغییرات باید به تدریج و با مانیتورینگ پاسخ بیمار اعمال شوند.

         تنطیمات بای پپ

        • توضیح
          • NIV ناخوشایند است و عدم تحمل دلیل اصلی شکست است. در مورد این موضوع به بیمار بگویید و خیلی واضح توضیح دهید که NIV شامل چه چیزی است.
          • به آنها بگویید که خیلی آهسته شروع خواهید کرد و قدم به قدم حرکت خواهید کرد. تصدیق کنید که ناخوشایند است اما بر اهمیت آن تاکید کنید.
        • آماده کردن
          • ماسک مناسب را برای کاهش هر گونه درد تهیه کنید
          • یک پرستار در آنجا داشته باشید که با NIV تجربه داشته باشد – این کاملاً ارزشمند است.
          • فشار ناشی از NIV اغلب منجر به نفخ و حالت تهوع می شود. برای کاهش فشار معده یک داروی ضد استفراغ بدهید و یک NGT به صورت پیشگیرانه در نظر بگیرید
        • ماسک را بگذارید
          • با تنظیم فشار ماسک روی بیمار شروع کنید.
          • ماسک را نزدیک صورت بیمار قرار دهید تا بدون اینکه ماسک به آنها برخورد کند، هوا را در صورت خود احساس کنند.
          • سپس بخشی از ماسک را روی صورت آنها نگه دارید – به آنها زمان دهید تا خود را تنظیم کنند
          • وقتی آماده شد، ماسک را روی صورتشان نگه دارید تا از فشار استفاده کنند
          • وقتی به این کار عادت کردند، بند ها را ببندید و سفت کنید تا از تناسب مناسب اطمینان حاصل کنید.
          • شما باید در تمام این مدت با آنها بمانید

        نظارت بر تنطیمات بای پپ

        • سعی کنید حداقل پنج دقیقه با بیمار بمانید تا مطمئن شوید که راحت است. از این زمان برای شروع بهینه سازی تنظیمات استفاده کنید
        • گازهای خون شریانی باید حداقل در 1، 4 و 12 ساعت پس از شروع NIV اندازه گیری شود.
        • تصمیم برای ادامه تهویه مکانیکی تهاجمی معمولاً باید ظرف 4 ساعت از شروع NIV گرفته شود.
        • با هر دو  سی پپ و بای پپ CPAP و بای پپ BIPAP می توان اکسیژن الهام گرفته شده (FiO2) را برای دستیابی به PaO2 یا اشباع های هدف تیتر کرد.
          • نظارت دقیق و گازهای خون برای هر بیمار تحت درمان با تهویه غیر تهاجمی ضروری است، بنابراین هر گونه پیشرفت یا بدتر شدن وضعیت بالینی به سرعت قابل شناسایی است.
        یک نمایش بصری از قیاس کوه شرح داده شده در فصل 4

        راه اندازی دستگاه بای پپ بای پپ BIPAP

        شایع‌ترین دلایل استفاده از دستگاه‌های بای پپ BIPAP، آپنه انسدادی شدید یا آپنه مرکزی خواب است که هر دو اختلالات خواب بالقوه خطرناک هستند. قبل از اینکه دستگاه بای پپ بای پپ BIPAP خود را به خانه ببرید، پزشک فشارهای دمی و بازدمی را تعیین می کند. برخی از تنظیمات در عادات خواب شما تغییر می کند، اما شما به سرعت به استفاده از ماسک عادت خواهید کرد. عوارض جانبی ممکن است برای برخی افراد رخ دهد، اما استفاده از بالم لب، کرم پوست و اسپری های بینی ممکن است به هر عارضه جانبی که تجربه می کنید کمک کند.

        • دستگاه را در کنار تخت قرار دهید و لوله هوای خروجی هوا را وصل کنید. سپس انتهای دیگر لوله را می توان روی ماسک صورت نصب کرد.
        • دستگاه را روشن کنید و نشت هوا را از ماسک تست کنید، تسمه ها را طوری تنظیم کنید که از هر دو طرف فشار یکسانی به ماسک وارد کنند تا مطمئن شوید که ماسک در جای خود باقی می ماند. اطمینان حاصل کنید که نشتی به چشم کاربر وجود نداشته باشد و ماسک خیلی سفت نباشد.
        • در نهایت، مطمئن شوید که لوله عاری از انسداد باشد، هیچ گونه پیچ خوردگی نداشته باشد و بتواند کاربر را در حالت نشسته یا چرخاندن در خود جای دهد.
        • دستگاه بای پپ بای پپ BIPAP باید روی سطحی بدون درهم و برهم، بدون هیچ مانعی قرار گیرد تا بتوان به راحتی به آن دسترسی پیدا کرد و از آن استفاده کرد (مثلاً برای تنظیم فشار در ماشین‌هایی که امکان افزایش فشار را فراهم می‌کنند) و اطمینان حاصل شود که دستگاه به طور تصادفی کشیده نمی‌شود. روی زمین یا لوله ای که توسط بازوها یا پتوهای یک خواب ناآرام جدا شده است – نگرانی از حرکت مکرر و ناگهانی و چرخش همراه با اختلال خواب آپنه.
        • همچنین مهم است که دستگاه ها در نزدیکی بخاری ها یا واحدهای تهویه مطبوع قرار نگیرند، زیرا جریان مصنوعی هوا می تواند بر سطح فشار وارد شده از طریق دستگاه بای پپ بای پپ BIPAP تأثیر بگذارد.

        پارمترهای تنظیمات دستگاه بای پپ

        تهویه یکی از جنبه های مهمی است که باید توسط یک درمانگر تنفسی بر اساس بیماری که بیمار از آن رنج می برد انجام دهد. بای پپ BIPAP/CPAP دو روشی هستند که برای فرآیند تهویه انتخاب شده اند. سی پپ CPAP مخفف Continuous Positive Airway Pressure و بای پپ BIPAP مخفف Bilateral Positive Airway Pressure می باشد. هر دو روش نیازی به قرار دادن لوله ای ندارند، اما فقط نیاز به یک ماسک صورت شبیه به یک ماسک نرم در حین انجام هر گونه درمانی دارند. دستگاه‌های بای پپ و سی پپ بای پپ BIPAP و CPAP عموماً برای بیمارانی که از اختلالاتی مانند آپنه خواب، نارسایی احتقانی قلب، اختلالات ریوی و غیره رنج می‌برند، داده می‌شود و به بیماران اجازه می‌دهد شب‌ها راحت نفس بکشند.

        سی پپ CPAP به طور مداوم فشار را وارد می کند، یعنی فشار بدون توجه به اینکه بیمار نفس می کشد یا تنفس متوقف شده است، یکسان باقی می ماند. بای پپ BIPAP فشار متفاوتی را هنگام دم و فشار متفاوتی هنگام بازدم وارد می کند. بنابراین در این فرآیند، دو روش مختلف برای اعمال فشار دنبال می‌شود. آن ها هستند:

        IPAP – فشار مثبت دمی راه هوایی

        EPAP – فشار راه هوایی مثبت بازدمی

        درمانگران و پرستار باید از این روش‌های درمانی آگاهی کافی داشته باشند تا درمان به شیوه‌ای صحیح انجام شود.

         تنظیمات نهایی دستگاه بای پپ

        مراقب مربوطه باید اطمینان حاصل کند که بای پپ در تمام چرت ها و تمام خواب شبانه بدون هیچ گونه اختلالی استفاده می شود. برای سازگاری با درمان، نکات زیر باید به دقت رعایت شود:

        • حداقل یک ساعت در روز، بیمار باید استفاده از دستگاه بای پپ را در خانه تمرین کند تا در اسرع وقت به آن عادت کند.
        • یک سر لوله باید به ماسک و انتهای دیگر به واحد بای پپ متصل شود و سیستم باید روشن شود. تنفس باید به تدریج هنگام مطالعه یا انجام هر فعالیت ساده در وضعیت خواب یا هنگام تماشای تلویزیون تمرین شود.
        • بیمار باید ابتدا استفاده از دستگاه بای پپ را در طول زمان چرت شروع کند، سپس استفاده از آن را برای حدود 2 تا 3 ساعت در طول خواب شبانه و سپس در نهایت به کل خواب شب ادامه دهد.
        • در هر مرحله، راهنمایی مناسب توسط مراقب مربوطه داده می شود.
        • سپس فرد می تواند به تدریج با دستگاه در حال استفاده کار کند اما دم/بازدم باید فقط از طریق بینی انجام شود.
        • اگر بیمار نتواند با درمان کنار بیاید، نباید دچار وحشت شود زیرا ممکن است برخی از بیماران حتی زمان بیشتری طول بکشد تا به درمان عادت کنند.

        در فرآیند فوق، بیماران ممکن است دچار مشکلات خاصی مانند آلرژی بینی، مشکلات دما، خشکی بینی، سوزش بینی و غیره شوند. اما اگر بیمار به فاکتورهای بهداشتی پایبند باشد و دستورات مراقب را رعایت کند، درمان به خوبی انجام خواهد شد.