آپنه انسدادی خواب چیست؟

آپنه انسدادی خواب چیست؟

آپنه انسدادی خواب وقفه تنفسی بیماری در خواب یا آپنه تنفسی بیماری یكي از شايع ترين اختلالات خواب است كه بطور واضح و مشخصي با خرخركردن ارتباط نزديك دارد. اختلال وقفه تنفسی در مردها شايع تر است ولي در زنان نيز در سنين يائسگي و بالاي 50 سال افزايش مي يابد. در حدود 4 درصد جمعيت عمومي مردان و 2 درصد جمعيت عمومي زنان در سنين ميانسالي مبتلا به اين اختلال مي شوند.

بیماری اسلیپ اپنه

بیماری اسلیپ اپنه (OSA) حالتی است که در آن تنفس به صورت ناخواسته برای مدت کوتاهی در طول خواب بسته می شود. به طور معمول ، هوا همیشه از دهان و بینی به داخل ریه ها روان می شود. به دوره هایی که تنفس متوقف می شود ، اپنه می گویند. در OSA ، جریان عادی هوا به طور مکرر در طول شب متوقف می شود. جریان هوا متوقف می شود زیرا فضای راه هوایی در ناحیه گلو بسیار باریک است. خروپف مشخصه آپنه انسدادی خواب است. خروپف در اثر فشرده شدن جریان هوا در فضای مجاری هوایی باریک ایجاد می شود. آپنه خواب درمان نشده می تواند مشکلات جدی سلامتی مانند:

فشار خون
بیماری قلبی
سکته
دیابت

تشخیص و درمان مناسب برای جلوگیری از عوارض ضروری است.

اصطلاح آپنه یا وقفه تنفسی بيانگر قطع تنفس است، اگر يك بيمار مبتلا به آپنه خواب را در هنگام خوابيدن تحت نظر داشته باشيد خواهيد ديد كه مكثهاي 10 تا 60 ثانيه اي در بين خرخرهاي بلند او ديده مي شوند كه نشانگر قطع تنفس هستند. افرادي كه از اين بيماري رنج مي برند در هنگام خواب به ميزان كافي اكسيژن دريافت نمي كنند و درصد اشباع اكسيژن در خون اين افراد كاهش مي يابد كه اين مسئله مي تواند عواقب خطرناكي را براي فرد در پي داشته باشد.

چه عواملی باعث آپنه خواب انسدادی می شوند؟

انواع مختلفی از آپنه خواب وجود دارد ، اما OSA شایع ترین است. OSA بیشتر در افراد مسن و افرادی که اضافه وزن دارند رخ می دهد. شواهد نشان می دهد که کاهش وزن باعث بهبود قابل توجه علائم می شود. خوابیدن به پشت می تواند باعث تشدید آپنه خواب شود.

انواع آپنه خواب

سه نوع آپنه خواب عبارتند از:

انسدادی خواب: این متداول ترین نوع آپنه خواب است که در آن مجاری تنفسی باریک ، مسدود می شود.
خواب مرکزی: انسداد مجاری تنفسی وجود ندارد ، اما مغز به عضلات تنفسی علامت تنفس نمی دهد.
خواب مختلط: این ترکیبی از انسدادی و آپنه خواب مرکزی است.

سندرم آپنه مركزي خواب

اين سندرم بيانگر قطع تنفس ناشي از عدم تلاش تنفسي در هنگام خواب است. د ر اين سندرم سيستم عصبي توانايي لازم براي فعال كردن ماهيچه هاي تنفسي را در هنگام خواب ندارد و عملا براي ورود و خروج هوا به داخل ريه ها هيچ تلاشي صورت نمي گيرد.

سندرم آپنه انسدادي خواب

اين سندرم شايع ترين نوع آپنه است و به علت انسداد راه هاي هوايي در هنگام خواب رخ مي دهد. اين انسداد در اكثر موارد در راه هاي هوايي فوقاني ايجاد مي شود. باريك شدن راه هاي هوايي فوقاني مي تواند نتيجه چندين عامل از جمله ناهنجاري هاي آناتوميكي مادرزادي، افزايش وزن، مصرف الكل قبل از خواب و… باشد .

نشانه هاي آپنه خواب یا بیماری اسلیپ اپنه

نشانه هاي متداولي كه در افراد مبتلا به آپنه خواب ديده مي شوند عبارتند از:

فرد در هنگام خواب با صداي بلند خرخر مي كند.
از خواب خود راضي نبوده واحساس سرحالي و شادابي پس از خواب را ندارد.
صبح ها با سردرد از خواب بيدار مي شود.
در طي روز احساس خواب آلودگي داشته و براي بيدار ماندن مشكل دارد.
ممكن است در شب با احساس خفگي از خواب بيدار شود.
شب تعرق شديد دارد خصوصا در قسمتهاي فوقاني سينه، گردن، سر و صورت.
ممكن است در شب براي دفعه هاي متوالي به توالت برود.
ممكن است در خوابيدن مشكلي داشته ومبتلا به بي خوابي (Insomnia) باشد.
صبح ها با احساس خشكي در دهان از خواب بيدار مي شود.
معمولا افراد چاق مبتلا به اين سندرم مي باشند ولي الزاما اين گونه نيست.
فرد ممكن است در خواب زياد غلت بزند و يا بزاق دهانشان بر روي بالش بريزد .

علائم آپنه خواب

آپنه خواب باعث کاهش اکسیژن رسانی به مغز و سایر قسمت های بدن می شود. کیفیت خواب ضعیف است ، که باعث خواب آلودگی در روز و عدم هوشیاری در صبح می شود. افراد مبتلا به آپنه خواب ممکن است علائم زیر را نیز تجربه کنند:

سردردهایی که درمان آن دشوار است
احساس نارضایتی (بدخلقی)
فراموشی
خواب آلودگی
بیش فعالی در کودکان
بدتر شدن افسردگی
عملکرد ضعیف شغلی و مدرسه
از دست دادن علاقه به رابطه جنسی
تورم پا (ادم نامیده می شود ، که ممکن است در هنگام بروز شدید آپنه در خواب رخ دهد)

خواب آلودگی در روز افراد مبتلا به آپنه خواب را در معرض خطر تصادفات وسایل نقلیه موتوری و سوانح صنعتی قرار می دهد. درمان می تواند به رفع خواب آلودگی در طول روز ناشی از آپنه خواب کمک کند.

خطرات آپنه انسدادی خواب یا بیماری اسلیپ اپنه چیست ؟

آپنه خواب اختلالي است كه بالقوه يك تهديدكننده ي جدي براي زندگي به حساب مي آيد و در بعضي از موارد نيازمند مداخلات سريع درماني است. اين اختلال مي تواند در دراز مدت عامل ايجاد كننده ي يك سري از بيماري ها به حساب آيد از جمله فشار خون بالا، آريتمي هاي قلبي، نارسايي هاي احتقاني قلب، بيماري عروق كرونر، فشار خون ريوي، مقاومت به انسولين در بيماران مبتلا به مرض قند، سكته مغزي، كاهش عملكرد شناختي، عدم تمركز، نقص عملكرد سايكوموتور، افزايش وزن، افسردگي، كاهش توانايي جنسي، سوزش سر دل ( Heartburn )و…

با توجه به نقشي كه اين سندرم در ايجاد خواب آلودگي افراطي در طي روز وعدم تمركز دارد، افراد مبتلا به ميزان بيشتري دچار تصادفات رانندگي و سوانح شغلي مي شوند. يكي ديگر از عوارض اين اختلال كاهش قدرت حافظه و توانايي يادگيري است كه مي تواند در كيفيت آموزشي دانش آموزان و دانشجويان تاثير بسزايي بگذارد. در برخی شرایط ، استفاده از یک دستگاه برای فشار مستمر راه هوایی مثبت مداوم سی پپ (CPAP) یا دستگاه فشار مثبت مسیر هوایی دو حالته (BiPAP) برای آپنه خواب سودمند خواهد بود.

درمان بای پپ چیست و چه زمانی بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد؟
بیاموزید که چگونه بای پپ (BiPAP) با استفاده از دو فشار متناوب از طریق ماسک صورت ، برای درمان آپنه خواب انسداد و آپنه خواب مرکزی استفاده می شود .

عملکرد بای پپ آپنه انسدادی یا تنفسی خواب چیست ؟

بسیاری از اجزای دستگاه بای پپ همانند دستگاه سی پپ استاندارد است. به عنوان مثال ، هردو به ماسک صورت و لوله های وصل شده به دستگاه نیاز دارند. ویژگی بارز بای پپ این است که هوای تحت فشار در دو سطح متناوب تحویل داده می شود.

برعکس ، فشار هوای مثبت تنفسی دم (IPAP) بیشتر است و در هنگام نفس کشیدن از شما پشتیبانی می کند. برعکس ، فشار مثبت بازدم هوایی (EPAP) فشار کمتری است که به شما امکان می دهد به راحتی بازدم را انجام دهید. این فشارها براساس نسخه ای که پزشک خواب شما ارائه کرده است از پیش تعیین شده و درست مثل الگوی تنفس شما متناوب است.

گذشته از این تنظیمات استاندارد ، چند تغییر دیگر نیز موجود است. بای پپ ST شامل تحویل به موقع نفس در صورت وقفه تنفسی است. این مکث ها اغلب در آپنه خواب مرکزی وجود دارد. بعلاوه ، انجام تهویه خودکار یا تطبیقی (ASV) شامل تنظیمات پیچیده تری است که زمان ، طول و حجم نفس های تحویل شده را تغییر می دهد.

زمان استفاده از بای پپ برای بیماری آپنه انسدادی یا تنفسی خواب چیست ؟

بای پپ درمانی روشی برای پشتیبانی از تنفس است که اغلب برای درمان آپنه خواب مرکزی در هنگام وقفه تنفسی استفاده می شود ، شرایطی که در تنظیم مصرف مواد افیونی ، نارسایی احتقانی قلب و سکته مغزی پیش می آید. همچنین ممکن است در آپنه خواب انسدادی شدیدتر مورد استفاده قرار گیرد ، به خصوص اگر حوادث مختصر آپنه وجود داشته باشد ، حاکی از مؤلفه های آپنه خواب مرکزی است.

این ممکن است برای درمان افرادی که تحمل فشار مستمر راه هوایی مثبت (CPAP) در آپنه خواب را ندارند ، بخصوص افرادی که شکایت دارند تنفس در برابر فشار دشوار است ،
مورد استفاده قرار می گیرد. هنگامی که این موارد برای باز نگه داشتن راه هوایی لازم است ، این فشار در فشارهای بالاتر اتفاق می افتد. اگرچه این آستانه متفاوت است ،
اغلب به فشارهایی بالاتر از 15 سانتی متر فشار آب (CWP) نیاز است.
این ممکن است به بهبود سازگاری در بین کسانی که با سی پپ درمانی دست و پنجه نرم می کنند ، کمک کند. علاوه بر این ، این یک وسیله پشتیبانی غیر تهاجمی است که می تواند در افراد بستری که در رنج تنفسی قرار دارند ، اما مایل به قرار گرفتن در یک دستگاه تهویه مصنوعی نیستند ، مورد استفاده قرار گیرد. ممکن است در افرادی که دارای ضعف عصبی و عضلانی هستند ، مفید باشد.

تفاوت بای پپ (BiPAP) با VPAP برای بیماری آپنه انسدادی یا تنفسی خواب چیست ؟

برخی از سردرگمی ها در مورد خود واژه بای پپ وجود دارد ، به خصوص تفاوت آن در نوع عملکرد آنها هستند. نام دستگاه براساس تولید کننده ها تا حدودی متفاوت خواهد بود. یکی از تولید کنندگان عمده دستگاه های آپنه خواب، بای پپ Respironics است که به عنوان نام تجاری تجاری برای این فناوری که به طور کلی bilevel خوانده می شود ، ثبت کرده است.

ResMed دیگر رقیب اصلی ، دستگاههای مشابه VPAP (مخفف متغیر فشار هوای مثبت) است. ResMed اکنون دستگاهی به نام AirCurve را به بازار عرضه کرده است که یک دستگاه تنفسی است. گرچه اسامی ممکن است متفاوت باشند ، اما اصول اساسی یکسان هستند.

بهترین دستگاه برای بیماری آپنه انسدادی یا تنفسی خواب چیست ؟

در بیشتر موارد آپنه خواب، سی پپ به تنهایی به عنوان یک درمان کافی است. در سناریوهای پیچیده تری که در بالا توضیح داده شد ، یا تحمل سی پپ دشوار است ، بای پپ می تواند جایگزین مفیدی باشد. بیشتر افراد درمان را با سی پپ شروع می كنند و در صورت لزوم می توان مطالعه تیتراسیون را انجام داد تا تنظیمات لازم برای پاسخ بهینه به روش تنفسی مشخص شود.

لازم به ذکر است که بای پپ نسبت به یک دستگاه استاندارد سی پپ گران تر است. ممکن است دو یا سه برابر قیمت سی پپ باشد. مدل های ASV ممکن است بیش از 4000 دلار قیمت داشته باشد.

کلام آخر آپنه انسدادی یا بیماری اسلیپ اپنه خواب چیست ؟

فشار هوای مثبتی دو حالته راه های هوایی بای پپ (BiPAP) به عنوان جایگزینی برای سی پپ است که می تواند برای درمان مبتلایان به آپنه خواب مرکزی استفاده شود ،
افرادی که تحمل فشار مستمر راه هوایی مثبت را ندارند ، و کسانی که تحت فشار روانی قرار دارند و مایل به بستری نیستند.

اگر در مورد اینکه آیا بای پپ یک درمان مناسب برای شما است ، کنجکاو هستید ، می توانید با پزشک خواب خود صحبت کنید. پس از ارزیابی عوامل خطر خود و در صورت لزوم آزمایش انتخابی ، درمان مناسب می تواند برای برطرف کردن شرایط شما ارائه شود. این تصمیمی است که با مشورت پزشک معالج شما تجویز می کند.

چه کسی در معرض خطر آپنه خواب انسدادی است؟

در صورت داشتن شرایط یا ویژگی هایی که مجرای تنفسی فوقانی را باریک می کند ، خطر ابتلا به OSA افزایش می یابد. عوامل خطر OSA عبارتند از:

کودکان مبتلا به لوزه ها و آدنوئیدهای بزرگ
مردان با اندازه یقه 17 اینچ یا بیشتر
زنان با اندازه یقه 16 اینچ یا بیشتر
زبان بزرگ ، که می تواند راه هوایی را مسدود کند
retrognathia ، این زمانی است که فک پایین شما از فک بالا کوتاهتر است
کام باریک یا راه هوایی که راحتتر فرو می ریزد

بیماری های قلبی بیشتر در افراد چاق دیده می شود و چاقی از عوامل خطر بیماری های قلبی ، فشار خون بالا و آپنه خواب است.

آپنه انسدادی خواب چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص آپنه خواب با شرح حال کامل و معاینه فیزیکی آغاز می شود. سابقه خواب آلودگی در روز و خروپف سرنخ مهمی است. پزشک شما سر و گردن شما را معاینه می کند تا عوامل فیزیکی مرتبط با آپنه خواب را شناسایی کند. ممکن است پزشک از شما بخواهد پرسشنامه ای در مورد خواب آلودگی در روز ، عادات خواب و کیفیت خواب پر کنید. آزمایشاتی که ممکن است انجام شود شامل موارد زیر است:

پلی سونوگرافی

برای پلی سونوگرافی معمولاً نیاز است که شما یک شب در بیمارستان یا یک مرکز مطالعه خواب بمانید. این آزمایش یک شب کامل طول می کشد. در حالی که می خوابید ، پلاسمونوگرام فعالیت سیستم های مختلف ارگانهای مرتبط با خواب را اندازه گیری می کند. این ممکن است شامل موارد زیر باشد:

الکتروانسفالوگرام (EEG) ، که امواج مغزی را اندازه گیری می کند
الکترو oculogram (EOM) ، که حرکت چشم را اندازه گیری می کند
الکترومیوگرام (EMG) ، که فعالیت عضلات را اندازه گیری می کند
الکتروکاردیوگرام (EKG یا ECG) ، که ضربان قلب و ریتم را اندازه گیری می کند
آزمایش پالس اکسی متری ، که تغییرات سطح اکسیژن را در خون اندازه گیری می کند
تجزیه و تحلیل گاز خون شریانی (ABG)

EEG و EOM

در طول EEG ، الکترودهایی به پوست سر شما متصل می شوند که امواج مغزی را قبل ، هنگام و بعد از خواب کنترل می کنند. EOM حرکت چشم را ثبت می کند. یک الکترود کوچک 1 سانتی متر بالاتر از گوشه خارجی چشم راست قرار می گیرد ، و یک الکترود دیگر 1 سانتی متر زیر گوشه خارجی چشم چپ قرار دارد. هنگامی که چشم ها از مرکز دور می شوند ، این حرکت ثبت می شود.

امواج مغزی و حرکات چشم در مورد زمان بندی مراحل مختلف خواب به پزشکان می گویند. مراحل خواب غیر REM (حرکت سریع چشم) و REM (حرکت سریع چشم) است. خواب دیدن ، کاهش توان عضلانی و حرکت و فلج در هنگام خواب REM رخ می دهد.

EMG

در طول EMG ، دو الکترود بر روی چانه قرار می گیرد: یکی در بالای خط فک و دیگری در زیر آن. الکترود دیگری روی هر شیب قرار می گیرد. الکترودهای EMG فعالیت الکتریکی تولید شده در حین حرکت عضلات را می گیرند. شل شدن عضلات در اعماق خواب باید رخ دهد وقتی عضلات در هنگام خواب شل می شوند و حرکت می کنند ، EMG بلند می شود.

EKG

EKG دوازکانال می تواند به پزشک کمک کند تا تشخیص دهد بیماری قلبی وجود دارد یا خیر. فشار خون طولانی مدت نیز می تواند باعث تغییر در EKG شود. نظارت بر ضربان قلب و ریتم به پزشکان اجازه می دهد تا در صورت بروز ده اختلالات قلبی در دوره های آپنه ، اختلالات قلبی ایجاد کنند.

پالس اکسیمتری

در این آزمایش ، دستگاه کوچکی به نام پالس اکسی متر بر روی ناحیه نازکی از بدن شما که جریان خون خوبی دارد ، مانند نوک انگشت یا لاله گوش ، قرار داده می شود. پالس اکسی متر از یک ساطع کننده کوچک با LED های قرمز و مادون قرمز استفاده می کند تا میزان اکسیژن موجود در خون را اندازه گیری کند. میزان اکسیژن موجود در خون یا میزان اشباع اکسیژن در طی دوره های آپنه کاهش می یابد. به طور معمول ، میزان اشباع اکسیژن در حدود 95 تا 100 درصد است. پزشک نتایج شما را تفسیر می کند.

گاز شریانی (ABG)

در این مطالعه از سرنگ برای بدست آوردن خون از شریان استفاده می شود. گاز خون شریانی عوامل مختلفی را در خون شریانی اندازه گیری می کند ، از جمله:

محتوای اکسیژن
اشباع اکسیژن
فشار جزئی اکسیژن
فشار جزئی دی اکسید کربن
سطح بی کربنات

این آزمایش به دکتر شما تصویر دقیق تری در مورد میزان اکسیژن ، دی اکسید کربن و تعادل اسید و باز خون می دهد. همچنین به پزشک کمک می کند تا بفهمد که آیا اکسیژن اضافی نیاز دارید یا نه.

رفتار

هدف از درمان آپنه خواب این است که جریان هوا در هنگام خواب انسداد نداشته باشد. روش های درمانی عبارتند از:

کاهش وزن

کاهش وزن از علائم OSA بسیار راحت است.

ضد احتقان بینی

داروهای ضد احتقان بینی به احتمال زیاد در OSA خفیف موثر هستند. آنها می توانند به رفع خروپف کمک کنند

روش های درمانی آپنه

فشار مثبت هوای مداوم سی پپ (CPAP)

درمان مداوم فشار هوا (CPAP) اولین خط درمان آپنه انسدادی خواب است. سی پپ CPAP از طریق ماسک صورت که شب استفاده می شود ، انجام می شود. ماسک صورت به آرامی جریان مثبت هوا را ارائه می دهد تا مجاری تنفسی را در شب باز نگه دارد. جریان مثبت هوا باعث باز شدن مجاری تنفسی می شود. سی پپ CPAP یک درمان بسیار موثر برای آپنه خواب است. برای نگه داشتن فک پایین به جلو ممکن است یک دستگاه دندانپزشکی نیز لازم باشد.

بای پپ یا فشار مثبت هوایی دو سطحی (BiPAP یا BPAP)

اگر درمان سی پپ CPAP موثر نباشد ، بعضی اوقات برای درمان OSA از دستگاه های فشار هوای مثبت دو سطحی Bilevel استفاده می شود. دستگاه های بای پپ BiPAP دارای تنظیمات کم و زیاد هستند که به تنفس شما پاسخ می دهند. این بدان معنی است که فشار در هنگام استنشاق در مقابل بازدم تغییر می کند.

موقعیت درمانی

از آنجا که خوابیدن به پشت (وضعیت خوابیده به پشت) می تواند آپنه خواب را برای برخی از افراد بدتر کند ، از موقعیت درمانی برای کمک به کسانی که دچار آپنه خواب هستند کمک می کند تا خوابیدن در موقعیت های دیگر را انجام دهند. موقعیت درمانی و استفاده از سی پپCPAP را می توان با یک متخصص در یک مرکز خواب در میان گذاشت.

عمل جراحی

(UPPP) شامل برداشتن بافتهای اضافی از پشت گلو است. UPPP رایج ترین نوع جراحی برای OSA است و به رفع خرخر کمک می کند. با این حال ، ثابت نشده است که این عمل جراحی به طور کامل آپنه خواب را از بین می برد و می تواند عوارضی داشته باشد.

تراکئوستومی ممکن است به عنوان یک روش آخرین چاره انجام شود. تراکئوستومی منفذی را در لوله تنفسی سوراخ می کند که انسداد گلو را دور می زند.

هنگامی که آپنه خواب به درمان هایی مانند سی پپ CPAP پاسخ نمی دهد ، ممکن است سایر اقدامات جراحی برای اصلاح مشکلات ساختاری در صورت و جاهای دیگر مورد نیاز باشد. حدود 75 درصد کودکان مبتلا به OSA به دلیل بزرگ شدن لوزه ها یا آدنوئیدها از جراحی راحت می شوند. انجمن آپنه خواب در آمریکا (ASAA) می گوید که آکادمی اطفال آمریکا حذف جراحی لوزه ها و آدنوئیدها را به عنوان درمان انتخابی برای کودکان دارای مشکلات خواب به دلیل بزرگ شدن لوزه ها یا آدنوئیدها تایید کرده است.

چشم انداز آپنه انسدادی خواب چیست؟

در صورت خواب آلودگی روزانه یا به طور مداوم در خوابیدن ، همیشه باید با پزشک خود صحبت کنید. OSA گزینه های مختلف درمانی دارد که می تواند علائم را کنترل کند. پزشک شما یک طرح درمانی ایجاد می کند که ترکیبی از تغییر سبک زندگی و سایر روش های درمانی است.