پالس اکسیمتر

پالس اکسیمتر برای سنجش و نمایش درصد اشباع اکسیژن در خون به صورت غیر تهاجمی( بدون ورود حسگر و یا الکترود به داخل بدن) به کار می رود. اکسي هموگلوبین و دي اکسي هموگلوبین در مقابل نور مادون قرمز و قرمز داراي اختلاف جذب نوري هستند، این اختلاف اساس کار دستگاه های اکسمی متری است. دستگاه پالس اکسیمتر براي اندازه گیري و نمایش سیگنال فتو پلتیسموگراف ، میزان درصد اکسیژن اشباع در خون و تعداد ضربان قلب در دقیقه استفاده مي شود.

پالس اکسیمتری روشی غیرتهاجمی است که میزان مولکول‌های هموگلوبینی را که با اکسیژن آمیخته شده‌اند، اندازه‌گیری و به درصد بیان می‌کند. میزان نرمال آن ۹۵–۹۷٪ است اگر این میزان در بیماران کمتر از ۹۰٪ شود زنگ هشدار به صدا درمی‌آید. همچنین اکثر دستگاه‌های پالس اکسی متر تعداد و آهنگ ضربان قلب را نیز نمایش می‌دهند.با این وسیله می‌توان دربارهٔ هایپوکس (کم شدن اکسیژن خون) هشدار داد و با اجتناب از حملات هیپوکسی و پیامدهای آن، بیماران جراحی شده را بهبود بخشید. هایپوکسمی زمانی رخ می‌دهد که به بیمار بی‌حسی موضعی یا آرام‌بخش زده شود یا زمانی که بیمار پس از یک بیهوشی عمومی به هوش آید.

پروب دستگاه را بر روی انگشت سبابه، شست پا، نوک بینی و نرمهٔ گوش قرار می‌دهیم، بر روی قسمت بالایی پروب یک دیود منتشر کنندهٔ نور وجود دارد که دو نور قرمز و مادون قرمز را منتشر می‌کند.

فهرست
error: